Aşk
*Aşk, gök kubbenin altındaki en gizemli kelimelerden biri.... Bilinemeyen... Belki bilindikçe daha da bilinecek renkleri, desenleri ortaya çıkan... Tanımlanamayan... Belki binlerce kez tanımı yapılmış olmasına rağmen tanımlanamayan.... Aşk... Belki de bin bir başlı ırmak , her birinin yolculuğu ayrı, ama hepsinin ulaşmak istediği deniz bir...
*Siz de farkındasınızdır, son zamanlarda aşktan çok söz edilir oldu.Dünyanın her yerinde aşk üzerine konuşmalar yapıldı ve konuşulanlar öyle ulu orta, basit ve hatta bayağı idi ki adeta kavramın içi boşaldı, kelime ucuzladı, kısmen cinselliğe indirgendi ve magazin konuları arasına girdi.Oysa aşkın gerçekliğini yitirmesi, nihayet yine insanın ve hayatın erozyona uğraması demekti ve yazık ki insanoğlu başından beri en muhtaç olduğu , en ziyade tutunması gereken duyguyu da hoyratça zedelemekten kaçınmadı.Artık aşk kelimesini "yapmak" eylemiyle birlikte kullanabiliyorar, "Yeni bir aşk arıyorum" yahut "Ben her bahar aşık oluyorum." gibi şarkı sözleri mırıldanarak "Yaz aşkı" , "Arkadaşımın aşkıyla" gibi bayağı ve ahlaksız cümlecikler kurabiliyoruz.
*Sevgili !
Aşkın şiirini yazmak isterdim sana; sana aşkı şiir ile yazmak isterdim...Aşkı seninle tanımlamak ister, aşkı sende tanımak isterdim.Ay ikiye bölündüğünde yanında olmak isterdim.

Arz-ı hal etmeğe cana seni tenha bulamam
Seni tenha bulıcak kendimi asla bulamam
Seliki (16. yy)

Bu beyiti yorumlarsak
Sevgilim! Halimi arz etmek (aşkımı açmak) içinseni yanlız bulamıyorum;
Seniz yanlız bulunca da kendimi asla bulamıyorum.

Sevgi
Üzüm henüz yaratılmamışken insanları sahoş eden o muydu acep?!... O muydu canından ve cihandan geçiren sahipkıranları?.Binyıllar ve binlerce yıllar boyunca pervaneyi ateşe düşüren, bülbülü şeydalandıran o muydu?Neyd, sevgi?!... Sevgi bir bakış, bir gülüş müydü bazen; bir akış, bir kosuş muydu?.Sevgi gönül kumaşında bir nakış mıydı?!...
Sevgi Leyla'ların, Şirin'lerin, Alı'ların nazı mıydı;yoksa Mecnun'ların, Ferhat'ların, Kerem'lerin niyazı mı? Hangisinde belirmişti ilk kıvılcımı sevginin? Neydi sevgi?
Sevgi bir acıydı herhalde, bir kederdi, kah hüzünle, kah mutlulukla hatırlanan.Belki de sabırdısevgi, affetmekti, gelecek günler adına.Sevgi sınanmaktı adl-i ilahi'de ve sınavı geçmekti ercesine. Sevgi bir tevbeydi, nasüh kisvesinde; bir dirilişti nefsi öldürerek. Sevgi bir iyi ad bırakmaktı fena yurdunda.Ömür geçerde ad kalır...

Sevgi: İki hece.
Sevgi, sevmek kelimesinden üretilen bütün öteki kelimelerin en güzeli.
Derin uykulara dalmadan önce ilk soru: Sevgikerinizi en son ne zaman hatırlamıştınız ve sevgiyi hak edenleri en son ne zaman?!...
Bir soru daha : Sevgileriniz yalan mıydı yoksa ?!...
Ve son soru: Çorak vadilere yönelmişse sevgilerimiz, çevremizi kandırmıyorsa sulara, içimizden akan Nil olsa ne?!...

*
Bende Mecnun'dan füzun aşıklık isti'dadı var
Aşık-ı sadık benim Mecnun'un ancak adı var

Yukarıdaki beyitte şair, yalın bir anlatım ile
" Bende Mecnun'dan fazla aşık yeteneği var.Gerçek aşık benim;Mecnun'un ise adı çıkmış! "
demektedir.

Edebiyatta bu tür beyitler için " berceste (zeka sıçraması ile söylenebilen seçkin, latif, ince anlamlı, kolayca hatıra gelen, velhasıl yapı ve anlam bakımından ustaca söylenmiş.) beyit " denir.

* Hiç bir yerden alıntı değildir, her türlü tarata bilirsiniz.
İskender Pala Hocamızın "Kitab-ı Aşk" kitabından şahsımca derlenmiş bir yazı metinidir.